mei 2012

Het Geest vervulde leven is niet, zoals velen veronderstellen, een leven van rust en stil genieten. Het lijkt er veel meer op dat het juist het tegenovergestelde is. Aan de ene kant is het een pelgrimstocht door een van rovers vergeven bos, aan de andere kant is het een grimmige oorlog met de duivel. Altijd is er strijd, en soms is er een veldslag met onze eigen natuur, waar de lijnen zo verward zijn dat het bijna onmogelijk is om de vijand te vinden of te zeggen welke impuls van de Geest is en welke impuls van het vlees. Er is volledige overwinning voor ons als we de weg van de triomferende Christus nemen, maar dat is iets wat ik nu niet wil aanstippen. Mijn punt hier is dat als we aan de strijd willen ontsnappen, we ons alleen maar terug hoeven te trekken en het rustige christelijke leven accepteren als het normale christelijke leven. Dat is alles wat de duivel wil. Dat zal onze macht vast doen lopen, onze groei belemmeren en ons onbeschadigd overgeven aan het koninkrijk van de duisternis. Compromissen zullen de druk van de ketel halen. Satan zal een man die is gestopt met vechten niet lastig vallen. Maar de kosten van deze keuze zal een leven van vreedzame stagnatie opleveren. Wij zonen van de eeuwigheid kunnen ons gewoon zoiets niet veroorloven.

-A.W. Tozer

Archief
Zoeken