Beste Tom Mikkers

Je schijnt gevaarlijk te zijn, besmettelijk zelfs. In orthodox christelijk Nederland ziet men je aan voor een melaatse. Tenminste, dat blijkt uit de twee open brieven die de Evangelische Omroep van het internet moest plukken. De schrijvers waren namelijk te beroerd om een persoonlijk gesprek met de EO te voeren en storten zich direct op ‘naming & shaming’ – een beproefde methode uit de middeleeuwen. Je hebt geluk Tom, want in die dagen was je vastgeketend aan de schandpaal zodat het volk je kon bespuwen en beschimpen.

Toegegeven: het clubje babyboomers wat de eerste brief schreef noemde je naam niet. Je werd in hun bijdrage geschaard onder “beleidsmedewerkers bij de EO, van wie bekend is, dat ze de identiteit van de EO, zoals die statutair is verwoord, niet zouden kunnen bijvallen of zelfs zouden kunnen tegenstaan”. Maar iedereen die een beetje op de hoogte is van de ontwikkelingen bij de EO zag jouw naam in neonletters uit de tekst springen. Toch was deze brief best netjes te noemen.

Erger was het met de brief die een groepje Baptistenvoorgangers schreef. Die maakten helemaal gehakt van je! Je schijnt propaganda gemaakt te hebben voor een andere god, zo eentje die helemaal niet past bij de missie van de EO. En laatst hoorde ik dat je ook nog homoseksueel bent en dat je getrouwd bent met…een man! Geen wonder dat sinds jij bent aangesteld er programma’s worden uitgezonden waar transgenders de hoofdrol in spelen.

Weet je wat ik lastig vind Tom? Ik ken je niet persoonlijk maar in dit soort brieven word me een mening opgedrongen. Ik vind dat storend en niet zo best passen bij de Heer die ik probeer te volgen. Als Hij van leer trok tegen mensen dan was dat vooral tegen de betweterige types uit de kerk. Zij die graag anderen te schande maakte. De mensen die precies wisten wat er bij de ánder niet zou kloppen. De borstkloppers, de heilige boontjes. Maar Jezus noemde ze zonder blikken of blozen addergebroed. Ook in die dagen al niet echt een compliment.

Hebben de hoge heren (en één dame) eigenlijk de moeite genomen om eens persoonlijk met jou een gesprek te voeren? Gewoon onder vier ogen? Van mens tot mens? Of was het veiliger om je naam te noemen in een artikel wat beschikbaar was voor iedereen? Lekker veilig getikt op de tekstverwerker en met één druk op de knop verzonden naar de redactie van hun favoriete krant.

Hoe voelde je je Tom, toen je de brieven onder ogen kreeg? Was het een schok? Deed het zeer? Of haalde je je schouders op en ging je verder met je werk? Ik zou me lam schrikken en me hondsberoerd voelen. De hele dag niet naar buiten durven omdat ik bang zou zijn dat de benige, priemende vingers van de brievenschrijvers me zouden achtervolgen als spoken in de nacht. 

Ik hoop dat je een beetje kunt slapen.

Ik heb de gewoonte om mensen pas te beoordelen als ik ze persoonlijk heb gesproken. Niet omdat ik zo’n toffe jongen ben, maar gewoon omdat ik dat rechtvaardiger vind. Soms heb ik best de neiging hoor om fel van leer te trekken (lees mijn tweets maar eens als Feyenoord speelt!), maar liever ga ik de dialoog aan. Zo leerde ik de afgelopen jaren heel wat homoseksuelen en transgenders kennen. Dat kleurde mijn visie op de bedenkelijke houding van de kerk ten opzichte van deze groepen. Bij bestudering van de gewraakte bijbelteksten ontdekte ik dat ze helemaal niet gaan over liefdevolle, monogame relaties. De context is immers heel anders.

Het spijt me Tom dat je moest lijden omwille van mijn rechtzinnige collega’s. Misschien bedoelen ze het niet zo kwaad, maar werden ze meegesleurd in hun oprechte emoties. Verstandig vind ik het in elk geval niet.

Tom, ik ben regelmatig in Den Haag. Misschien kunnen we eens een biertje drinken? Op mijn kosten natuurlijk, want ik ben oprecht benieuwd wie je bent en wat ik van je kan leren.

Hartelijke groet,

Jan Wolsheimer

Reacties uitgeschakeld voor Beste Tom Mikkers

Comments are closed.

Archief
Zoeken