Hoop is geen mislukte taart

Vanmorgen kopte deTelegraaf dat de actie van “We gaan ze halen mislukt is”. De Griekse regering zou zich in stilzwijgen hulden. Dan valt er weinig te onderhandelen en het lukraak meenemen van migranten zou mensensmokkel zijn. Einde verhaal dus.

Maar niets is minder waar. De actiegroep onder leiding van Rikko Voorberg en Johannes van den Akker heeft hoop gebracht in een duistere wereld. Tegen beter weten in werden zij een ‘fool for Christ’ door gewoon te gaan en het rationele denken geen voorrang te geven op medemenselijkheid. Daar heb je pas lef voor nodig!

Heilige dwaasheid

Hoop is immers geen taart die goed kan lukken of mislukken. Hoop is niet een wegwerpproduct in een maatschappij vol verveeld consumentisme. Hoop is het begin van het leven. Een vlam ontstoken uit de hemel, een kind in een kribbe. Hoop is dwaasheid, maar dan wel dwaasheid vol vuur en warmte. Precies wat we nodig hebben in een koude wereld waar de apathie zo groot is geworden dat de actiebereidheid tegen onrecht sterk is afgenomen. De hedendaagse actiebereidheid kenmerkt zich tot het invullen van een online petitie. 

Maar middenin die apathische wereld vol tegenstellingen en polarisatie zijn er mensen die geloven in een ander verhaal. De zwakheid van een kind tegenover de drang naar macht van Herodes. De dwaasheid van het kruis van Golgotha tegenover de macht van het Romeinse Rijk. De economie van genoeg tegenover de groei-economie van hebzucht. Zingende en biddende stemmen in een afgeschreven kapel in Den Haag tegenover de besluiten van een staatssecretaris met die bevoegdheid. Autokilometers naar Athene voor een groep vergeten vluchtelingen. 

Hoop is leven

Het maakt me blij om die kleine vlammetjes van hoop te zien. Er is niets mislukt. Het is alleen nog niet gelukt. Dat is echt iets anders. Dat is als het Koninkrijk van God waarvan Jezus zei dat het gekomen is, maar wat nog niet helemaal is doorgebroken in een donkere wereld. Zuurdesem. Mosterdzaad. Hoop. Hoop geeft mensen levenskracht en levensvreugde. Het zit ‘m in de kleine dingen, zoals moeder Teresa zou treffend zei: “Doe kleine dingen met grote liefde”. En die liefde, die houdt mensen menselijk. Die maakt van verschoppelingen koningen en koninginnen, van outcasts eregasten, van eenzamen graag geziene mensen. 

Er is niets verloren, niets mislukt. Zoals de broeders van Taizé zo prachtig zingen: “Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft”. Zo’n vuur is ontstoken door de groep activisten van “We gaan ze halen” en ik geloof dat dit vuur nooit meer zal doven. It only takes a sprak to get a fire going. 

Peace Penguins

Eén van de dames van de Peace Penguins uit Rotterdam stak ook zo’n vuurtje aan toen ze gisteren een kaart gaf aan de buschauffeur die haar op Eerste Kerstdag van A naar B bracht en misschien liever bij zijn familie was geweest. Ze schreef: “Bedankt, daar jij met Kerst werkt zodat ik van A naar B kan reizen. Wordt erg gewaardeerd! You are awesome”.

Dank voor het vuur, dank voor de kleine vonk die wereldwijd wordt gezien door zovelen. Dank voor het zijn van Jezus in de duisternis. Dank, dank!

“Hold fast to dreams,
For if dreams die
Life is a broken-winged bird,
That cannot fly.” 

0 Comments

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.